Tecavüz Kötü de Ölüm İyi mi?

Bir yasa tasarısı üzerinden ne kıyametler kopartıldı hepimiz gördük. Ülkemizde bir anda herkes çocukları düşünür oldu. Peki çocukların korunması gerçeği bu kadar berrak mı? Bu dünyada en berrak husus ölüm! Ölümlerin içerisinde de çocuk ölümleri maalesef en berrak olanıdır.

Ölüm

Bir çocuk fotoğraf makinesini silah zannediyor. Tam fotoğrafı çekileceği zaman ellerini havaya kaldırıp ağlamaya başlıyor. Bunun ölüm korkusu olduğunu düşünmeyin refleks olmuş masumca bir hareketle kaldırıyor ellerini. o kadar küçük ki ölüm korkusunu bilecek yaşta dahi değil. Etraflarında gördüklerini uyguluyorlar. Daha açık olursak yanlarında ölenlerin hareketlerini taklit ediyorlar.

Bir çocuk etrafından vızıldayarak geçen kurşunların, gökten yağan bombaların arasında bir köşede kardeşini “ölümden” korumaya çalışıyor. Kaybetmenin ne demek olduğunu 80 yaşında köpek besleyen bir İngiliz’den daha iyi biliyor. Her an düşecek olan hain bir bombanın farkında olarak yaşayan, aldığı her nefesinde kendisi için değil kardeşi için korkan çocuklar var.

işte tam burada soruyorum; “Kendi canını kardeşinin canına siper eden çocuğa bombalar ne yapabilir?”

Bir çocuk “Biz size ne yaptık?” diye soruyor. Ailesi bombalar altında can vermiş, ailesinden uzak, nefretle büyüyecek çocuklar var. Üç kuruşluk petrol uğruna hayatları söndürülmüş, bir avuç altın rezervi uğruna öksüz yetim bırakılan çocuklar var. O çocukların tek suçları savaşların olduğu coğrafyada doğmak olan çocuklar var.

Bir çocuk kurban eti dağıtırken öldürülüyor. Ölmesi yetmiyor, yakılıyor ve parça parça ediliyor. Herşeyden habersizce yolda yürürken bir anda dünyadan göçüp giden çocuklar.. Suçları ise “Sosyete çocuğu” olmamak!

Bir çocuk kıyıya vuruyor cansız bedeniyle. Biraz daha fazla nefes alabilmek ve insanca yaşayabilmek uğruna zulüm gördükleri topraklardan kaçıp mülteci gemilerinde can veren çocuklar var. Ruhları Cennete yükselirken, bedenleri kıyıya vuran ve insanoğlunun düzenine lanet okuyarak Allah’ın adaletine teslim olan çocuklar var. Birileri keyifle yüzerken, boğulduğu denizde dalgaların gel-gitleri ile yüzünün gıdıklandığını bir daha hissedemeyecek çocuklar var.

Bizim çocuklarımız bunlar! Bizden sonraya ne kalır çocuklarımızdan başka? Çocuklar ölmesin!

Ölüm tecavüz kadar ses getirmiyor mu bu dünyada?

Author: Nizamettin Gümüş

Okur Yazar Blogger. Siyasetten bahsetmeyi ve yazmayı sever. Memleketi Sinop'a tutkundur. Haber sitelerinde köşe yazarlığı yapar.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir